Ideaal gewicht naar lengte, geslacht en leeftijd: tabellen in kg en lb

Ze worden door elkaar gebruikt en ze zijn niet hetzelfde.

• Ideaal lichaamsgewicht is één getal dat een formule uit je lengte en geslacht berekent. De bekendste, de Devine-formule, werd in 1974 gepubliceerd als manier om een medicijndosis te bepalen - specifiek gentamicine - bij patiënten van wie het gewicht de berekening anders zou vertekenen. Ze is nooit uit gezondheidsuitkomsten afgeleid, nooit getoetst aan sterfte of ziekte, en de auteur bood haar aan zonder onderbouwende gegevens. Robinson (1983) en een handvol anderen pasten de constanten aan; ze delen dezelfde afkomst.
• Het gezonde gewichtsbereik is de standaard BMI-band van 18.5 tot 24.9, teruggerekend naar kilo’s voor jouw lengte. Dat is wat de WHO, de CDC, de NHS en elke grote richtlijn publiceren, het is identiek voor vrouwen en mannen, en bij 170 cm beslaat het ongeveer 19 kg.

De formules geven je dus een precisie die het bewijs niet draagt, en de richtlijnen geven je een bereik dat nutteloos breed voelt. Beide staan in de tabellen hieronder, want ze samen lezen is eerlijker dan een van beide alleen: spreken jouw formulegetal en de BMI-band elkaar tegen, dan is de band degene met gezondheidsuitkomsten erachter.

Eén eigenaardigheid in de opbouw is het weten waard: deze formules zijn verankerd op 5 ft (152 cm) en tellen er een vast bedrag per inch daarboven bij op. Onder ongeveer 150 cm geven ze getallen die te laag zijn om zinnig te zijn, en bij extreme lengtes lopen ze in beide richtingen weg van het BMI-bereik.

De cijfers van Devine en Robinson voor vrouwen, met het gezonde BMI-bereik voor dezelfde lengte ernaast. Lengtes in feet en inches zijn afgerond op hele inches.

Let op hoe de twee formules elkaar rond 167 cm kruisen: Robinson geeft het hogere getal voor kortere vrouwen en het lagere voor langere vrouwen, omdat ze per inch minder gewicht optelt. Let er ook op dat beide bij de meeste lengtes in de onderste helft van het gezonde bereik liggen - een vrouw van 170 cm en 65 kg zit lang niet op haar „ideale gewicht” van 61 kg en is comfortabel, volstrekt gewoon gezond.

Dezelfde drie kolommen voor mannen. De formules tellen er op het ankerpunt van 5 ft 4,5 kg (Devine) of 3 kg (Robinson) bij op vergeleken met de versie voor vrouwen, en stijgen daarna even snel of net iets steiler.

Beide formules vallen hier bij elke lengte binnen het gezonde BMI-bereik, meestal iets onder het midden. Zo lees je ze nuttig: niet als streefgetal, maar als ruwe markering van waar het midden van jouw bereik ligt.

Om deze getallen naar pounds om te rekenen, vermenigvuldig je met 2,2 - een Devine-waarde van 65.9 kg voor een man van 170 cm is ongeveer 145 lb, en zijn gezonde bereik van 53.5 tot 72 kg is ongeveer 118 tot 159 lb.

Dit is de meest gezochte vorm van de vraag, en het eerlijke antwoord is ongemakkelijk: geen enkele grote richtlijn publiceert voor volwassenen een ideaal gewicht of gezond BMI-bereik dat per leeftijd verschilt. De band van 18.5 tot 24.9 geldt voor iedereen vanaf 18, en de formules van Devine en Robinson bevatten helemaal geen leeftijdsterm. Elke tabel die je een ander ideaal gewicht geeft voor 25, 45 en 65 jaar, verzint dat verschil.

Twee echte dingen veranderen wél onder dat stabiele getal:

• De samenstelling schuift op. Vanaf de dertig verlies je geleidelijk spieren en win je vet bij een gelijkblijvend gewicht, en de gemeten lengte neemt vanaf een jaar of 40 langzaam af - waardoor je BMI stijgt zonder dat je een gram bent aangekomen. Diezelfde 70 kg is op je 30e een ander lichaam dan op je 70e.
• Het bewijs wordt milder aan de bovenkant van het bereik na ongeveer 65. Een meta-analyse van BMI en sterfte bij ouderen vond het laagste risico bij een BMI wat boven de standaardband, ergens tussen 23 en 30 in plaats van 18.5 tot 24.9, en ondergewicht op latere leeftijd brengt duidelijker risico met zich mee dan licht overgewicht. Onbedoeld gewichtsverlies na je 65e is een waarschuwingssignaal; een paar stabiele extra kilo’s meestal niet.

Dat is geen toestemming om hoger te mikken, en ook geen reden om strenger te lijnen. Het betekent dat de onderkant van het bereik op latere leeftijd het verkeerde doel is, en dat gewichtsveranderingen op latere leeftijd het waard zijn om op hun richting te volgen in plaats van op hun afstand tot een formule - en dat betekent vaak genoeg wegen om een trend te zien.

Lengte en geslacht verklaren veel van de verschillen tussen mensen, maar niet alles. De oude tabellen voor ideaal gewicht probeerden de rest op te vangen met lichaamsbouw - klein, gemiddeld, groot, geschat uit de breedte van de elleboog of de omtrek van de pols - en telden aan beide uiteinden zo’n 10 procent op of af. Het is een grove maat voor je skelet, nog altijd ruwweg het juiste idee, en niet iets waarvoor je een tabel nodig hebt: iemand van 175 cm met brede schouders en dikke polsen draagt werkelijk meer gezond gewicht dan iemand met een smalle bouw.

Twee metingen zeggen meer dan lichaamsbouw ooit deed:

• Taille-lengteverhouding. Houd je taille onder de helft van je lengte. Het kost dertig seconden, het vraagt geen formule voor geslacht of leeftijd, en het vangt buikvet, het deel dat het sterkst met risico samenhangt - zie de gids over de taille-lengteverhouding.
• Vetpercentage. Twee mensen van precies dezelfde lengte en hetzelfde gewicht kunnen enorm verschillen in samenstelling. Train je, dan noemt de weegschaal je zwaarder dan je „ideaal” terwijl je vetpercentage iets anders zegt - en het percentage heeft gelijk.

Daarom kan een gespierde sporter tegelijk door BMI en door deze formules als te zwaar worden bestempeld. Geen van beide kan spier van vet onderscheiden; ze kennen alleen lengte.

Behandel het formulegetal als één markering binnen een bereik, niet als bestemming:

1. Lees je rij als een band, niet als een getal. De BMI-kolom is je werkelijke doelzone; de cijfers van Devine en Robinson laten zien waar ongeveer het onderste midden daarvan ligt.
2. Begin bij waar je gezeten hebt. Een gewicht dat je een jaar lang moeiteloos vasthield, zonder jezelf te beperken, is een beter doel dan wat een tabel je aanreikt.
3. Bepaal een tempo, niet alleen een doel. Ga je omlaag, dan is 0,5 tot 1 kg (1 tot 2 lb) per week de verstandige band - zie hoeveel je per week veilig kunt afvallen. Al 5 procent verliezen verandert je bloeddruk en bloedsuiker meetbaar.
4. Controleer je taille naast de weegschaal. Twee getallen, dertig seconden, veel meer informatie dan één.
5. Weeg onder dezelfde omstandigheden. Zelfde tijdstip, zelfde kleding, zelfde weegschaal, en oordeel per maand - dagelijkse metingen schommelen alleen al door vocht een kilo of meer.

Dat laatste stuk is waar een dagboek zijn waarde verdient. De gratis app Gewichtsdagboek zet gewicht en BMI in een grafiek met een trendlijn door de dagelijkse ruis, houdt de afstand bij tot een doel dat je zelf stelt, bewaart je vetpercentage naast je gewicht zodat de samenstelling zichtbaar blijft, en synchroniseert met Apple Health en tussen apparaten via iCloud, zonder account of e-mailadres. Exporteren naar PDF, XLSX, CSV of JSON kan, als je een jaar aan metingen mee wilt nemen naar een afspraak.

De formules voor het ideale gewicht waren een doseringshulpmiddel dat uit de apotheek ontsnapt is. Gebruik ze als oriëntatiepunt en laat het bereik, je taille en de trend het echte werk doen.